Co to jest wiersz o niebie? Oto kilka przykładów: wiersz Emily Dickinson „Niebo”, wiersz Davida Fincha oraz wiersz Leslie Marmon Silko. Przeczytaj wiersze, aby przyjrzeć się bliżej temu, jak opisują one niebo. Obrazy w tych wierszach są zarówno piękne, jak i sugestywne. Jeśli szukasz wiersza o niebie, ten artykuł pomoże Ci znaleźć taki, który Ci się spodoba.

Wiersz Emilii Dickinson

W wierszu tym poetka wykorzystuje różne cechy nieba i niebios, aby podkreślić znaczenie tego pojęcia, wzmacniając ideę trwałości. W pierwszej linijce wiersza mówi nawet o niebie jako o „innym niebie”, wskazując, że istnieje ono wiecznie. Wiersz Emily Dickinson o niebie to bogaty w metafory utwór, który opisuje geniusz poetki. Choć wiersz ten może wydawać się abstrakcyjny, jego przesłanie jest proste i głębokie: jesteśmy wiecznie połączeni z naszym światem, niezależnie od tego, czy możemy go zobaczyć, czy poczuć.

Pierwsze cztery wersy wiersza Emily Dickinson o niebie noszą tytuł „Jest jeszcze jedno niebo”. Jest to metaforyczne odniesienie do nieba w świecie wyobraźni Dickinson. Oprócz podkreślenia znaczenia nieba, wiersz porusza temat czasu, starzenia się i zmian. Niebo i księżyc symbolizują nie tylko życie i śmierć, ale także wieczną jakość poezji.

Wiersz Davida Fincha

„Trying to Remember the Color of the Sky on That September Morning” to monumentalne dzieło sztuki. Składa się z 2 983 kwadratów włoskiego papieru Fabriano, z których każdy pomalowany jest na unikalny odcień błękitu. Przypomina to ogłoszenia o zaginionych osobach w Nowym Jorku po 11 września. Praca Fincha przypomina, że nie możemy kontrolować nieba. I nie możemy kontrolować pogody.

Po ukończeniu studiów w RISD w 1989 roku Finch pracował w wydawnictwie McGraw-Hill i w Hamilton College. Pojechał do starożytnej Troi i odtworzył światło poranka z Iliady w instalacji zatytułowanej Eos (Świt, Troja, 10/27/02). Jego wiersz jest hołdem złożonym Henry’emu Davidowi Thoreau i W.H. Audenowi. Był on prezentowany na wielu wystawach, w tym na wystawie „Fathom.”

Poemat Li Ho

W siódmym wieku chiński poeta Li Ho urodził się jako członek rodziny królewskiej. Jego twórczość jest arcydziełem wyobraźni i przeczy konwencjonalnym konwencjom. Choć Li Ho był królewskim synem, nigdy nie uznano go za księcia, a jego rodzina kurczowo trzymała się świata przepychu wyobrażonego przez przodków. Mimo że miał bogatych sponsorów, nadal odmawiano mu prawa do egzaminu państwowego. W tamtych czasach posługiwanie się nazwiskiem ojca w celu zdobycia pozycji władzy było uważane za tabu. W wieku dwudziestu siedmiu lat zmarł na nagłą chorobę, która spowodowała, że umarł w młodym wieku.

Mistyczna jakość wiersza Li Ho jest widoczna w opisach słońca i gwiazd. Wyobrażenia poety przywołują ponadczasowe krainy mityczne i sugestywne procesy geologiczne. We śnie poeta wyobraża sobie ducha o karmazynowej szacie dosiadającego szkarłatnego smoka. Choć twórczość poety ma niezwykłą moc, krytykowano ją za nieortodoksyjne interpretacje.

Wiersz Leslie Marmon Silko

W książce z listami między Jamesem Wrightem a Leslie Marmon Silko, pisarzami i przyjaciółmi, poeta i artysta dzielą się swoją miłością do nieba. Silko dzieli się żalem za Wrightem, a ich korespondencja okazuje się być balsamem na zbolałe serca. W trakcie pisania trudno jest znaleźć równowagę. Ale oto kilka wskazówek, które pomogą Ci znaleźć tę równowagę:

Poemat zaczyna się od Tayo jadącego przez krajobraz w poszukiwaniu bydła dla Josiaha. Spotyka Indiankę, która zaprasza go do swojego domu i pokazuje mu pomyślne gwiazdy. Następnie młoda kobieta rozbiera Tayo i kochają się. Wiersze przywołują ten moment duchowej odnowy. Kulminacja wiersza Silko odzwierciedla piękno i potęgę natury oraz jej władzę nad ludzką egzystencją.

Kategorie: Wiersze

0 komentarzy

Dodaj komentarz

Avatar placeholder

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.