Salto

Na najwyższym piętrze miasta
zawieszony płynę statkiem,
urastam
o głowy chmur, o kolumny wichru,
o nieszczęście -
- zapadam.
Potem zabłąkany na rozdrożu, które jest echem,
skaczę
w górę wystrzelony przez niechęć.
Pędem świat nagle oniemiał
i widzę:
szybko przybliżona ziemia
wybucha wszystkimi kaflami ulic.
Szybciej: nagle tysiąclecia lat
uciekły.
Świat -
z trzaskiem złamany kręgosłup.
maj czerwiec 1940 r.

© 1999/2017 JoKeR. All Rights Reserved.